قطعه ی گم شده ای از پر پرواز کم است یازده بار شمردیم و یکی باز کم است
این همه آب که جاریست نه اقیانوس است عرق شرم زمین است که سرباز کم
است
*********************
عصر یک جمعه ی دلگیر دلم گفت
بگویم
بنویسم
که چرا عشق به انسان نرسیدست
چرا آب به گلدان نرسیدست
وهنوزم که هنوز است
غم عشق به پایان نرسیدست
بگو حافظ دل خسته ز شیراز
بیاید
بنویسد
که هنوزم که هنوز است
چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیدست
و چرا کلبه ی احزان به گلستان نرسیدست
عصر این جمعه ی دلگیر وجود تو،کنار دل هر بی دل آشفته،شود حس
تو کجائی گل نرگس !؟
*********************
چه بسیارند مردان اهل دین وایمان که شباهنگام پیشانی بر خاک می سایند ،بی آنکه
متذکر عهدی باشند که حراست از آن ،شرط همه ی رستگاری است.
آنان چونان طواف کنندگان کعبه در هنگامه ای هستند که حسین (ع) روی به کربلا و نینوا نهاده بود.
*********************
اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ
اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ
خدایا بلاء عظیم گشته و درون آشکار شد و پرده از کارها برداشته شد و امید قطع شد
*********************
حجت حی پروردگار (عج) :
اگر شیعیان ما ،که خداوند توفیق طاعتشان دهد به عهدی که با ما داشتند وفادار می ماندند ،
همانا فیض دیدار ما از آنان سلب نمی شد.
*********************
گفتند که می آیی،این باورمان گشت.باوری از سر یقین،دیر یا زودش ما را متزلزل نمی کند که وعده ی خدا را حتمی
می دانیم،باشیم یا نباشیم تو خواهی آمد،با کوله بار انبیا بر دوش و رسالت الهی همراه
*********************
نشریه خورشید پشت ابر